Huub Stapel werd gedwongen om te rusten door de burn-out die hem te pakken kreeg. Hij moest acht maanden rusten, ver weg van toneel en zijn andere werk.
“Op een dag stapte ik in de auto en op een gegeven moment keek ik naar de lucht en moest ik zo onbedaarlijk huilen. En dat bleef maar doorgaan, een half uur lang. Toen wist ik dat ik er even uit moest stappen”, vertelt hij in een boek van Roos Moggré en lezen we in Weekend.
Zijn emoties bleven hem raken, maar Huub herkende de signalen van zijn lichaam niet. Hij wilde ook liever zijn problemen zelf oplossen dan hulp in te schakelen.
Op dat moment zat Huub ook gevangen tussen twee liefdes. En hij moest en zou een keuze moeten maken.
“Ik kwam er maar niet uit. Ik ben destijds zes keer naar een therapeut geweest. Dat hielp mij bij het maken van keuzes.”
